11–12 yaşlarındayken Toroslar’da ailemle yaptığımız bir gezi sırasında, yaz günü karlı bir yamaca kurulmuş renkli çadırlar dikkatimi çekmişti. Yanlarına gidip ne yaptıklarını sormuştum. Dağcılıkla ilk tanışmam böyle oldu. Adana’da, doğayı seven anne babayla kalabalık bir ailede, ağaç tepelerinde geçen bir çocukluğun ardından Boğaziçi Üniversitesi Matematik bölümünü kazandım. Üniversiteye gelir gelmez dağcılık kulübüne katıldım ve öğrencilik yıllarımda kulüple birlikte birçok yürüyüş ve tırmanış yapma fırsatı buldum. İlk kampıma, annem izin vermediği için haber vermeden gizlice gitmiştim; bu yüzden bana uzun süre küsmüş olsa da hayalimden vazgeçmedim.
İş hayatına başladığım ilk yıllarda zaman darlığından dağlara yeterince gidemesem de bu süreçte snowboard, dalış ve yoga gibi başka alanlara yönelme fırsatı buldum. Ancak rüyalarıma giren karlı dağlardan çok uzak kalamadım; 30’lu yaşlarımın başında yeniden aktif tırmanışlara ve yürüyüşlere başladım. İki yıl önce uzun süredir kurduğum “tek başına doğada olma” hayalimi gerçekleştirdim ve o zamandan beri solo yürüyüşlere çıkıyorum. Bunun yanında yüksek irtifayla tanışıp Ağrı, Lobuche ve Mera Peak gibi tırmanışları gerçekleştirdim ve bu alanda ilerlemeye devam ediyorum. Dağcılık ve yürüyüşün yanı sıra aktif olarak kano ve snowboard yapıyorum.
Yeni maceralara atılmayı ve bunları paylaşmayı dört gözle bekliyorum.